Sergiusz Rudkowski

pseud, liter. Ha-Roddi (1873-1944), karaimski działacz społeczny i literat. Ur. 21 XI w Łucku, był synem Zachariasza, właściciela drobnego gospodarstwa rolnego, i Zary z Sinanich.
   Do r. 1918 R. był pracownikiem sądowym we Włodzimierzu Wołyńskim. W I. 1918-33 pracował w charakterze adiunkta kancelaryjnego w Izbie Skarbowej w Łucku. Przeszedł następnie na emeryturę i zamieszkał w miejscowości Rafałówka (pow. sarneński).
   Jako działacz społeczny był R. wybrany na pierwszy Ogólnorosyjski Zjazd Karaimów w Eupatorii w r. 1911. Założył i redagował w r. 1913 czasopismo "Sabach", w którym poruszał zagadnienia społeczne ludności karaimskiej. Był autorem mówiących o życiu Karaimów utworów poetyckich, drukowanych w l. 1931-8 na łamach wydawanego przez A. Mardkowicza w Łucku czasopisma w języku karaimskim "Karaj Awazy". W r. 1932 ogłosił broszurę pt. Rzeź kotowska (podanie), (Łuck), gdzie m. in. opisał zaduszki urządzane dawniej przez Karaimów wołyńskich na cmentarzu w Derażnem (pow. kostopolski), a w r. 1933 opowiadanie historyczne w języku karaimskim pt. Tutuwłanmahy Karajłarnyn Łuckada (Sahync) (Osiedlenie Karaimów w Łucku (podanie)]. Zmarł wiosną 1944 w Łucku.
   Z małżeństwa (zawartego 9 VIII 1923) z Tamarą z Majewskich miał R. dwóch synów: Selima, który zginął w r. 1942 zamordowany przez Ukraińców, i Nazima, prawnika.
   Dubiński A., Bibliografia opracowań języka i literatury oraz publikowanych tekstów karaimskich, w: Słownik karaimsko-rosyjsko-polski, Moskwa 1974; Olszewicz, Lista strat kultury pol.; - Dubiński A., Publikacje religioznawcze w zakresie karaimoznawstwa polskiego (1918-1980), w: Karaimi (materiały z sesji naukowej), Pod red. A. Dubińskiego, E. Śliwki SVD, Pieniężno 1987; Rutowska M., Serwański E., Straty wśród pisarzy polskich... w czasie II wojny światowej i okupacji hitlerowskiej 1939-1945, W. 1980; - "Myśl Karaimska", S. Nowa, T. 1 (1945-1946) s. 140; - Informacje syna, Nazima z Wr.